
سلولهای سرطان پروستات برای رشد معمولاً به هورمونهای مردانه، بهویژه تستوسترون، وابستهاند. هورموندرمانی که به آن درمان محرومیت از آندروژن یا ADT هم میگویند، این هورمونها را پایین میآورد یا مانع رسیدنشان به سلول سرطانی میشود. نتیجه این است که سرطان اغلب برای مدتی کوچکتر میشود یا رشدش کند میشود. اما هورموندرمانی بهتنهایی سرطان پروستات را ریشهکن نمیکند؛ ارزشش در همراهی با درمانهای دیگر یا در کنترل بیماری در طول زمان است.
هورموندرمانی چه زمانی به کار میرود؟
طبق توضیح انجمن سرطان آمریکا، هورموندرمانی معمولاً در این موقعیتها مطرح است:
• همراه پرتودرمانی بهعنوان درمان اول، وقتی سرطان در پروستات یا اطراف آن است و احتمال برگشتش بالاتر است.
• پیش از پرتودرمانی، برای کوچکتر کردن تومور.
• پس از جراحی یا پرتودرمانی، اگر سرطان باقی مانده یا برگشته باشد.
• وقتی سرطان گسترش یافته و جراحی یا پرتودرمانی بهتنهایی نمیتواند آن را درمان کند.
پس شنیدن «هورموندرمانی» به معنای پیشرفته بودن بیماری نیست؛ بسیاری از مردان آن را برای مدتی محدود همراه پرتودرمانی میگیرند.
انواع هورموندرمانی
گروه | نمونهها (نام عمومی) | نکته |
برداشتن بیضهها | جراحی | دائمی است و امروزه کمتر انجام میشود |
آگونیستهای LHRH | لوپرولاید، گوسرلین، تریپتورلین | تزریق یا کاشت زیر پوست، از ماهانه تا هر شش ماه؛ ممکن است در شروع جهش موقت هورمونی بدهند |
آنتاگونیستهای LHRH | دگارلیکس (تزریقی)، رلوگولیکس (خوراکی) | جهش هورمونی ایجاد نمیکنند |
مهار ساخت آندروژن در بدن | آبیراترون | همراه پردنیزون و یکی از درمانهای مهارکننده بیضه مصرف میشود |
ضدآندروژنها | نسل اول: فلوتامید، بیکالوتامید، نیلوتامید؛ نسل جدید: انزالوتامید، آپالوتامید، دارولوتامید | جلوی اثر هورمون روی سلول را میگیرند |
آگونیستها و آنتاگونیستهای LHRH تولید تستوسترون در بیضهها را بهشدت کاهش میدهند؛ به این وضعیت «اختهسازی دارویی» گفته میشود. برخلاف برداشتن بیضهها، پس از قطع این داروها معمولاً تولید تستوسترون از سر گرفته میشود، اما این بازگشت در همه افراد کامل نیست؛ بهویژه در مردان مسنتر یا پس از درمان طولانی. «جهش موقت» یعنی در روزهای اول تزریق آگونیست، سطح هورمون پیش از پایین آمدن کمی بالا میرود؛ پزشک ممکن است برای پیشگیری از آن، مدتی ضدآندروژن هم تجویز کند. در بیمارانی که سرطان به ستون فقرات گسترش یافته، این جهش هورمونی بهندرت میتواند علائم را تشدید کند. درد شدید یا روبهافزایش کمر، ضعف تازه پاها، مشکل در راه رفتن یا اختلال تازه در کنترل ادرار یا مدفوع میتواند نشانه فشار بر نخاع باشد و بررسی فوری اورژانسی لازم دارد؛ این علائم در هر مرحلهای از بیماری باید جدی گرفته شوند.
انتخاب نوع دارو، مقدار و مدت درمان فقط با پزشک معالج است و این جدول برای آشنایی است، نه انتخاب دارو.
عوارض هورموندرمانی
چون هورموندرمانی تستوسترون را کم میکند، بسیاری از عوارض آن به نبود همین هورمون برمیگردد. همه این عوارض برای همه رخ نمیدهد و شدتشان متفاوت است:
• جنسی و جسمی: گرگرفتگی، کاهش میل جنسی، اختلال نعوظ، کوچک شدن بیضهها و آلت، حساسیت یا بزرگ شدن پستان
• استخوان، خون و سوختوساز: پوکی استخوان و افزایش خطر شکستگی، کمخونی، کاهش عضله، افزایش وزن، بالا رفتن چربی خون
• انرژی، خلق و ذهن: خستگی، افسردگی یا نوسان خلق، کاهش تمرکز
برخی مطالعات ارتباطی میان هورموندرمانی و فشار خون بالا، دیابت، سکته مغزی و بیماری قلبی نشان دادهاند، هرچند نتایج یکسان نیست. ضدآندروژنهای نسل جدید هم ممکن است سرگیجه، زمینخوردن، بهندرت تشنج و مشکلات قلبی ایجاد کنند.
کنار آمدن با عوارض
خبر خوب این است که برای بسیاری از این عوارض راه کمک وجود دارد:
• برای گرگرفتگی و افسردگی داروهایی هست که پزشک میتواند پیشنهاد کند.
• چند دارو برای پیشگیری یا درمان پوکی استخوان وجود دارد.
• ورزش منظم میتواند خستگی، افزایش وزن و کاهش استخوان و عضله را کمتر کند.
هر عارضهای را که آزارتان میدهد با تیم درمان در میان بگذارید؛ لازم نیست در سکوت تحملش کنید.
پایش سلامت استخوان
کاهش تراکم استخوان یکی از عوارض مهم و بیصدای هورموندرمانی است. راهنمای بالینی سلامت استخوان در مردان مبتلا به سرطان پروستات (Alberta Health Services، نسخه ۲۰۲۶) برای مردانی که ADT میگیرند این موارد را توصیه میکند:
• ارزیابی خطر پوکی استخوان و سنجش تراکم استخوان (DEXA) در شروع درمان
• پیگیری نزدیک، بهویژه اگر تراکم استخوان پایینتر از طبیعی باشد
• دریافت کافی کلسیم و ویتامین D، و در صورت نیاز مکمل با نظر پزشک
• فعالیت هوازی و تمرینهای مقاومتی یا تحمل وزن، متناسب با توان بیمار و با نظر تیم درمان؛ اگر سرطان به استخوانها گسترش یافته یا خطر شکستگی وجود دارد، نوع و شدت تمرین را با تیم درمان تعیین کنید
• در بیماران با سرطان پیشرفته و مقاوم به هورموندرمانی که قرار است داروهای ویژه پیشگیری از عوارض استخوانی بگیرند، معاینه دهان و دندان پیش از شروع این داروها
مقدار مکملها و نیاز به داروی استخوان را پزشک بر اساس آزمایشهای شما تعیین میکند.
پایش PSA و تستوسترون
PSA یکی از آزمایشهای مهم برای پیگیری پاسخ به هورموندرمانی است، اما بهتنهایی برای قضاوت درباره وضعیت بیماری کافی نیست. پزشک بسته به مرحله سرطان، تغییرات PSA، سطح تستوسترون، علائم بیمار و در صورت نیاز تصویربرداری را هم بررسی میکند. در برخی برنامهها، مثل هورموندرمانی متناوب، تصمیم درباره توقف و شروع دوباره درمان بر اساس سطح PSA گرفته میشود.
گاهی پس از مدتی، سرطان با وجود پایین بودن تستوسترون دوباره رشد میکند. به این حالت سرطان پروستات «مقاوم به اختهسازی» میگویند: یعنی تستوسترون با برداشتن بیضه یا داروهای LHRH در سطح بسیار پایین نگه داشته شده، اما بیماری همچنان پیشرفت میکند. برای تشخیص این وضعیت، پزشک باید هم PSA و هم سطح تستوسترون را بداند. این مرحله پایان راه نیست و درمانهای دیگری برای آن وجود دارد که پزشک معالج دربارهشان توضیح میدهد.
پیگیری هورموندرمانی فقط به PSA و تستوسترون محدود نمیشود. پزشک سلامت عمومی و عوارض درمان را هم ارزیابی میکند؛ از جمله فشار خون، قند خون، چربی خون و در صورت لزوم شمارش خون و عملکرد کبد و کلیه. نوع و فاصله این بررسیها بر اساس وضعیت بیمار و داروهای مصرفی تعیین میشود.
درمان متناوب یا پیوسته؟
در برخی بیماران، پزشک ممکن است درمان متناوب را در نظر بگیرد؛ یعنی دارو برای دورههایی متوقف و سپس با توجه به PSA یا برنامه مشخص دوباره شروع شود. این روش میتواند فرصتی برای کاهش برخی عوارض باشد، اما برای همه بیماران مناسب نیست؛ بهویژه در سرطان پروستات متاستاتیک، درمان پایه برای پایین نگه داشتن تستوسترون معمولاً بهصورت پیوسته ادامه مییابد. اما طبق انجمن سرطان آمریکا هنوز روشن نیست که این روش به اندازه درمان پیوسته مؤثر باشد و مطالعات درباره اثرش بر طول عمر نتایج متفاوتی داشتهاند. بهترین زمان شروع هورموندرمانی هم هنوز موضوع بحث است. این تصمیم را فقط با پزشک معالج بگیرید و درمان را خودسرانه قطع نکنید.
چه چیزهایی را باید به تیم درمان گفت؟
• سرگیجه یا زمینخوردن، بهویژه با داروهای نسل جدید
• تغییرات فشار خون یا قند خون
• افسردگی، اضطراب شدید یا تغییر خلق
• گرگرفتگی یا خستگیای که زندگی روزانه را مختل کرده
• هر شکستگی یا درد تازه استخوان
درد یا فشار قفسه سینه، تنگی نفس ناگهانی یا علائم مشکوک به حمله قلبی ارزیابی فوری اورژانسی لازم دارد؛ در این وضعیت منتظر تماس معمول با تیم درمان نمانید.
قدم بعدی
اگر برایتان هورموندرمانی نوشته شده، از پزشک بپرسید هدف آن در برنامه شما چیست، چه مدت ادامه دارد و برنامه پایش استخوان و PSA چطور است. برای آشنایی با درمانهای دیگر، صفحه سرطان پروستات و راهنمای رادیوتراپی سرطان پروستات را ببینید. اگر میخواهید با مجموعه دکتر خوشبخت ارتباط بگیرید، راههای تماس را در صفحه ارتباط با دکتر خوشبخت ببینید.
منابع
• American Cancer Society — Hormone Therapy for Prostate Cancer — 2026
• American Cancer Society — Treating Prostate Cancer That Doesn't Go Away or Comes Back After Treatment — 2026
• National Cancer Institute — Prostate Cancer Treatment (PDQ) – Patient Version — 2026
• National Cancer Institute — Hormone Therapy for Prostate Cancer — 2024
• American Heart Association — Warning Signs of a Heart Attack
• European Association of Urology — EAU Guidelines on Prostate Cancer — 2026
• Alberta Health Services — Bone Health in Patients with Prostate Cancer (GU-011) — 2026

دیدگاهها
۰ دیدگاهدیدگاه شما پس از بررسی نمایش داده میشود.
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.