
کلیهها نقش مهمی در تصفیه خون، دفع مواد زائد و تنظیم آب و الکترولیتهای بدن دارند. بعضی داروهای ضدسرطان ممکن است بر عملکرد کلیه اثر بگذارند یا برای دفع از بدن به عملکرد مناسب کلیه وابسته باشند.
به همین دلیل، در برخی برنامههای شیمیدرمانی ممکن است پیش از هر دوره درمان یا در زمانهای مشخص، آزمایشهایی برای ارزیابی عملکرد کلیه درخواست شود.
پایش کلیه در شیمیدرمانی با هدف شناسایی اختلال عملکرد، تنظیم ایمن دوز بعضی داروها و کاهش خطر عوارض قابل پیشگیری انجام میشود.
سیسپلاتین یکی از داروهای شناختهشده از نظر احتمال آسیب کلیوی است. بااینحال، همه داروهای شیمیدرمانی خطر یکسانی ندارند و هر تغییر آزمایشگاهی لزوماً به معنی آسیب مستقیم دارو به کلیه نیست.
چرا بعضی داروهای شیمیدرمانی به کلیه آسیب میزنند؟
برخی داروها ممکن است بر سلولهای کلیه، بهخصوص بخشهایی از لولههای کلیوی، اثر بگذارند.
در بعضی شرایط، این آسیب میتواند موجب اختلال در تصفیه خون یا دفع طبیعی الکترولیتها شود.
همچنین عوامل دیگری مانند کمآبی، عفونت، انسداد مسیر ادراری و مصرف همزمان بعضی داروها ممکن است بر عملکرد کلیه اثر داشته باشند.
بنابراین پزشک باید هنگام مشاهده تغییر آزمایشهای کلیوی، علتهای مختلف را در نظر بگیرد.
کدام داروهای ضدسرطان ممکن است با مشکلات کلیوی همراه باشند؟
سیسپلاتین
سیسپلاتین یکی از داروهای شیمیدرمانی دارای خطر شناختهشده آسیب کلیوی است.
این دارو ممکن است با آسیب لولههای کلیوی، کاهش عملکرد کلیه و اختلالات الکترولیتی مانند کاهش منیزیم همراه شود.
پایش عملکرد کلیه و برنامه تأمین مایعات، از بخشهای مهم مراقبت در بسیاری از رژیمهای حاوی سیسپلاتین هستند.
کربوپلاتین
کربوپلاتین از داروهای پلاتینی دیگر است.
در این دارو، عملکرد کلیه اهمیت ویژهای برای محاسبه دوز دارد.
اما الگوی سمیت کلیوی آن با سیسپلاتین یکسان نیست.
متوترکسات با دوز بالا
در بعضی سرطانها، متوترکسات با دوز بالا استفاده میشود.
این درمان به برنامه مشخصی برای پایش عملکرد کلیه، تأمین مایعات، قلیاییکردن ادرار در شرایط مربوط و اندازهگیری سطح دارو نیاز دارد.
جزئیات این مراقبتها کاملاً اختصاصی هستند و نباید به همه برنامههای متوترکسات تعمیم داده شوند.
تفاوت آسیب حاد کلیه و بیماری مزمن کلیه چیست؟
آسیب حاد کلیه یا AKI به تغییر نسبتاً سریع عملکرد کلیه گفته میشود.
این وضعیت ممکن است در اثر کمآبی شدید، بعضی داروها، عفونت یا علتهای دیگر ایجاد شود.
در مقابل، بیماری مزمن کلیه یا CKD به اختلال پایدار عملکرد یا ساختار کلیه طی مدت طولانیتر اشاره دارد.
این دو وضعیت از نظر علت، ارزیابی و پیامد یکسان نیستند.
بیماری که از قبل اختلال مزمن کلیه دارد، ممکن است برای دریافت بعضی داروهای ضدسرطان به تنظیم دوز یا مراقبت ویژه نیاز داشته باشد.
چه آزمایشهایی برای پایش عملکرد کلیه انجام میشود؟
آزمایش | کاربرد |
کراتینین خون | کمک به ارزیابی عملکرد کلیه |
eGFR | برآورد میزان فیلتراسیون کلیوی |
سدیم و پتاسیم | بررسی تعادل الکترولیتها |
منیزیم | اهمیت ویژه در بعضی رژیمهای حاوی سیسپلاتین |
آزمایش ادرار | بررسی خون، پروتئین و سایر یافتهها در شرایط مناسب |
اندازهگیری مستقیم GFR | در بعضی شرایط برای تعیین دقیقتر عملکرد کلیه |
انتخاب آزمایش به نوع دارو و شرایط بیمار بستگی دارد.
کراتینین چیست و چرا قبل از شیمیدرمانی بررسی میشود؟
کراتینین مادهای است که در بدن تولید و عمدتاً از طریق کلیه دفع میشود.
اندازهگیری مقدار آن در خون برای ارزیابی عملکرد کلیه استفاده میشود.
اما کراتینین تحت تأثیر عواملی مانند توده عضلانی نیز قرار دارد.
برای مثال، بیمار دارای کاهش شدید توده عضلانی ممکن است با وجود اختلال عملکرد کلیه، کراتینین نسبتاً پایینی داشته باشد.
به همین دلیل، تفسیر یک عدد کراتینین بدون توجه به شرایط بیمار کافی نیست.
eGFR چیست؟
eGFR مخفف Estimated Glomerular Filtration Rate و به معنی برآورد نرخ فیلتراسیون گلومرولی است.
این شاخص معمولاً با استفاده از مقدار کراتینین و اطلاعاتی مانند سن محاسبه میشود.
راهنمای بینالمللی ADDIKD توصیه میکند در بسیاری از شرایط از eGFR مبتنی بر معادله CKD-EPI برای ارزیابی عملکرد کلیه و کمک به تنظیم دوز داروهای ضدسرطان استفاده شود.
بااینحال، در بعضی بیماران، اندازهگیری مستقیم GFR مناسبتر است.
آیا eGFR برای همه بیماران کاملاً دقیق است؟
خیر.
در افراد دارای توده عضلانی بسیار کم یا زیاد، قطع عضو، بعضی بیماریهای شدید یا عملکرد کلیوی ناپایدار، دقت برآورد ممکن است کاهش یابد.
همچنین برخی داروهای ضدسرطان به روش اختصاصی محاسبه دوز نیاز دارند.
به همین دلیل، تصمیم درباره دوز نباید صرفاً بر اساس یک عدد بدون بررسی شرایط بیمار انجام شود.
چرا در بیماران دریافتکننده سیسپلاتین منیزیم بررسی میشود؟
سیسپلاتین ممکن است موجب دفع بیشتر منیزیم از کلیه شود.
کاهش منیزیم میتواند در بعضی بیماران با علائمی مانند ضعف، گرفتگی عضلات یا سایر اختلالات همراه باشد.
اما کمبود منیزیم همیشه علامت واضح ایجاد نمیکند.
راهنمای eviQ بر بررسی الکترولیتها و اصلاح اختلالات مربوط پیش از تجویز سیسپلاتین تأکید دارد.
در برنامههای مشخص ممکن است مکمل منیزیم نیز بهعنوان بخشی از پروتکل تأمین مایعات استفاده شود.
نقش تأمین مایعات در پیشگیری از آسیب کلیوی سیسپلاتین چیست؟
تأمین مناسب مایعات یکی از راهبردهای اصلی کاهش خطر سمیت کلیوی ناشی از سیسپلاتین است.
در بسیاری از پروتکلها، مایعات وریدی پیش یا پس از دارو استفاده میشوند.
هدف این است که وضعیت هیدراتاسیون بیمار مناسب باشد و خطر آسیب کلیه کاهش یابد.
بااینحال، مقدار و ترکیب مایعات باید متناسب با دوز دارو و وضعیت بیمار تعیین شود.
راهنمای eviQ تأکید میکند که یک برنامه واحد و استاندارد برای تمام بیماران دریافتکننده سیسپلاتین وجود ندارد و پروتکلها ممکن است متفاوت باشند.
آیا نوشیدن آب زیاد میتواند جایگزین سرم شود؟
نه لزوماً.
در بعضی رژیمها، تأمین مایعات وریدی بخشی از پروتکل درمان است.
مصرف خوراکی مایعات ممکن است مکمل مراقبت باشد، اما الزاماً جایگزین آن نیست.
همچنین بیماران دارای نارسایی قلبی یا محدودیت مایعات ممکن است با دریافت بیشازحد آب دچار مشکل شوند.
بنابراین بیمار باید دقیقاً از برنامه مایعات تعیینشده توسط تیم درمان پیروی کند.
آیا برای پیشگیری از آسیب کلیوی باید داروی ادرارآور مصرف کرد؟
داروهای ادرارآور در شرایط خاص پزشکی ممکن است کاربرد داشته باشند.
اما استفاده روتین و خودسرانه از داروی ادرارآور برای جلوگیری از آسیب کلیوی شیمیدرمانی مناسب نیست.
برای مثال، راهنمای eviQ درباره استفاده از مانیتول در رژیمهای سیسپلاتین، توصیههای محدود و متناسب با شرایط بالینی ارائه میکند.
انتخاب چنین اقداماتی باید بر اساس پروتکل مرکز و وضعیت بیمار باشد.
آیا داروهای مسکن میتوانند بر کلیه اثر بگذارند؟
بعضی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن ممکن است در شرایط خاص بر عملکرد کلیه اثر منفی داشته باشند.
این موضوع بهویژه در بیماران کمآب یا دارای بیماری کلیوی اهمیت دارد.
همچنین بعضی آنتیبیوتیکها و داروهای دیگر ممکن است نیازمند توجه به عملکرد کلیه باشند.
بیمار باید فهرست کامل داروهای مصرفی خود را به تیم درمان ارائه دهد.
شروع یا قطع دارو نباید خودسرانه انجام شود.
آیا مکملهای گیاهی برای محافظت از کلیه مفید هستند؟
شواهد کافی برای توصیه یک مکمل گیاهی مشخص به تمام بیماران دریافتکننده شیمیدرمانی وجود ندارد.
برخی فرآوردهها ممکن است ترکیبات نامشخص داشته باشند یا با داروهای ضدسرطان تداخل کنند.
همچنین بعضی مکملها خود ممکن است بر کلیه اثر منفی داشته باشند.
بنابراین استفاده از مکمل با هدف «پاکسازی کلیه» یا «دفع سم شیمیدرمانی» بدون پشتوانه علمی و بررسی پزشکی مناسب نیست.
چه علائمی ممکن است نشاندهنده مشکل کلیوی باشند؟
آسیب کلیه همیشه در مراحل اولیه علامت واضح ندارد.
اما علائمی مانند کاهش قابل توجه حجم ادرار، تورم جدید پاها، افزایش ناگهانی وزن همراه با احتباس مایعات، ضعف شدید یا تهوع قابل توجه ممکن است نیازمند بررسی باشند.
همچنین خون در ادرار، درد پهلو یا تب ممکن است به علتهای دیگری مانند عفونت یا انسداد مربوط باشند.
بنابراین علائم باید در کنار آزمایشها و وضعیت بالینی تفسیر شوند.
اگر کراتینین قبل از شیمیدرمانی بالا باشد چه میشود؟
پزشک باید ابتدا مشخص کند که افزایش کراتینین جدید است یا از قبل وجود داشته است.
همچنین عواملی مانند کمآبی، داروهای مصرفی و بیماریهای همراه بررسی میشوند.
در صورت نیاز، ممکن است تجویز دارو به تعویق بیفتد، مقدار آن تنظیم شود یا درمان جایگزین مورد بررسی قرار گیرد.
اما افزایش کراتینین بهتنهایی به معنی ممنوعیت تمام داروهای شیمیدرمانی نیست.
تصمیم باید طبق راهنمای اختصاصی دارو انجام شود.
آیا eGFR پایین به معنی قطع قطعی شیمیدرمانی است؟
خیر.
بعضی داروها ممکن است با تنظیم دوز در بیماران دارای اختلال کلیوی قابل استفاده باشند.
برخی دیگر محدودیت بیشتری دارند.
راهنمای ADDIKD برای داروهای مختلف توصیههای متفاوتی ارائه میکند.
به همین دلیل، یک آستانه eGFR واحد برای ممنوعیت تمام داروهای ضدسرطان وجود ندارد.
آیا مشکلات کلیوی ناشی از شیمیدرمانی برگشتپذیر هستند؟
بعضی اختلالات کلیوی ممکن است پس از رفع علت و درمان مناسب بهتر شوند.
اما در بعضی بیماران، کاهش عملکرد کلیه ممکن است پایدار بماند.
میزان بهبود به نوع آسیب، شدت آن و وضعیت قبلی کلیه بستگی دارد.
بنابراین نباید درباره بازگشت قطعی عملکرد کلیه به بیمار اطمینان داد.
نقش پایش پس از پایان شیمیدرمانی چیست؟
در بعضی بیماران، بررسی عملکرد کلیه پس از پایان درمان نیز لازم است.
برای مثال، اگر در طول درمان تغییرات کراتینین یا الکترولیتها ایجاد شده باشد، ممکن است پیگیری ادامه پیدا کند.
همچنین بیمارانی که از قبل بیماری کلیوی دارند ممکن است به مراقبت طولانیمدت نیاز داشته باشند.
برنامه پیگیری باید بر اساس وضعیت اختصاصی بیمار تعیین شود.
سؤالات متداول
۱. آیا سیسپلاتین همیشه به کلیه آسیب میزند؟
خیر. سیسپلاتین دارای خطر شناختهشده سمیت کلیوی است، اما این عارضه در همه بیماران ایجاد نمیشود. پایش آزمایشها و تأمین مناسب مایعات از اقدامات مهم مراقبتی هستند.
۲. آیا کراتینین طبیعی یعنی عملکرد کلیه حتماً سالم است؟
نه همیشه. تفسیر کراتینین به توده عضلانی و سایر شرایط بستگی دارد. شاخصهایی مانند eGFR و در موارد خاص اندازهگیری مستقیم عملکرد کلیه ممکن است لازم باشند.
۳. اگر ادرار پس از شیمیدرمانی کم شود، باید چه کنیم؟
کاهش قابل توجه حجم ادرار باید به تیم درمان گزارش شود. اگر با ضعف شدید، تورم، تنگی نفس یا ناتوانی در دفع ادرار همراه باشد، ارزیابی فوری لازم است.
جمعبندی
بعضی رژیمهای شیمیدرمانی ممکن است به کلیه آسیب برسانند یا نیازمند تنظیم دوز بر اساس عملکرد آن باشند.
سیسپلاتین از مهمترین داروهای مرتبط با خطر سمیت کلیوی است.
بررسی کراتینین، eGFR و الکترولیتها میتواند به شناسایی تغییرات عملکرد کلیه و تصمیمگیری درباره درمان کمک کند.
تأمین مناسب مایعات و اصلاح اختلالات الکترولیتی نیز در بعضی پروتکلها اهمیت دارند.
اما مراقبت کلیوی باید با توجه به نوع دارو، بیماریهای همراه و وضعیت بیمار تنظیم شود و مصرف خودسرانه سرم، مکمل یا داروی ادرارآور مناسب نیست.
منابع علمی معتبر
۱. Cancer Institute NSW / eviQ.
Prevention and management of cisplatin induced nephrotoxicity.
۲. Cancer Institute NSW / eviQ. (2022).
Anticancer Drug Dosing in Kidney Dysfunction (ADDIKD) Guideline.
۳. International Consensus Guideline on Anticancer Drug Dosing in Kidney Dysfunction. (2025).
Aligning kidney function assessment in patients with cancer to global practices in internal medicine.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12034077/
۴. Cancer Institute NSW / eviQ.
Assessing kidney function.
https://www.eviq.org.au/pages/addikd-frequently-asked-questions/assessing-kidney-function

دیدگاهها
۰ دیدگاهدیدگاه شما پس از بررسی نمایش داده میشود.
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.